Erzincan

Göller
Otlukbeli Gölü; Otlukbeli ilçe merkezine yaklaşık 5 km. uzaklıkta ve ilçenin kuzeybatısında yer almaktadır. Göl, 150-160 m uzunluğunda, 30-50 m. genişliğinde olup yüzölçümü yaklaşık 6.500 m² civarında küçük bir göldür. Deniz seviyesinden 1855m yükseklikte ve derinliği 15-18 m.’dir. Otlukbeli Gölünün oluşumu bir doğal setleşme sonucudur. Oluşumu açısından yurdumuzda ve belki de yeryüzünde benzerine az rastlanıldığı göz önüne alındığında Otlukbeli Gölünü bir ”Doğal Anıt” olarak nitelendirmek mümkündür. Otlukbeli Gölünün oluşumunu sağlayan set , faylar boyunca yüzeye çıkan maden sularının biriktirdiği bir settir. Set üzerine çıkan su maden suyu niteliğindedir. Yöre halkı şifalı olduğuna inanmaktadır. Göl suları içerisine maden suyu karışmakla beraber dere tarafından beslendiği için tatlıdır...
Aygır Gölü; Keşiş Dağı üzerinde bulunan göl tabiat güzelliği yanı sıra, kırater gölü özelliğine sahip olan piknik ve dinlenme yeridir.
Kadı Gölü; Kemaliye ilçesinde yer alır küçüktür. Göl çeşitli efsanelere de konu olmuştur.
Ayrıca Çayırlı ilçesinde, Yedigöller ve Kemah Beşikli Köyünde Ardos Gölü bulunmaktadır.

     Anadolu’da  M.Ö. 1050- 1180 tarihleri arasında Hattuşaş’ı merkez yaparak büyük bir imparatorluk kuran Hitit’ler yakın doğuyu egemenlikleri altına    almışlardır. Şüphesiz ki Erzincan’da Hititler’in yönetimi altında idi. Anadolu’nun çeşitli yerlerinde yapılan kazılarda Hititlere ait çeşitli eserler ortaya çıkarılmıştır. Erzincan ve yöresinde Hititler’e ait bir yerleşim merkezine rastlanmamışsa da, bu yörenin Hitit egemenliği altında kaldığından da hiç şüphe yoktur.
     Doğu Anadolu’da kurulan ilkçağ devletlerinden biri de Urartular’dır. M.Ö.900 yıllarında kurulan bu devlet Van’ı (Tuspa) başkent yapmış, sınırlarını Hazar Denizinden Malatya‘ya, kuzeyde Erzurum-Erzincan’dan güneyde Halep-Musul’a kadar genişletmiştir.
     Erzincan yakınlarında Altıntepe’de Prof Dr. Tahsin ÖZGÜÇ tarafından yapılan kazıda (1953) Urartular’a ait bir çok eser çıkarılmış, bu yörenin Urartu egemenliği altında kaldığı kanıtlanmıştır.
Çeşitli saldırılara maruz   kalan Urartu şehirleri, teker teker tahrip edilirken Medler’in Anadolu’yu istilası sırasında M.Ö. 600 yıllarında tamamen ortadan kaldırılmıştır. Erzincan ve yöresi, Urartular’ı yenerek Anadolu’yu istilaya başlayan Med’lerin  (M.Ö. 612) eline geçti. Med Krallığı’nın Kyaksar döneminde Lidyalılar’la yapılan savaşlar, muhtemelen Erzincan ve civarında cereyan etmiştir. Bu yöreler M.Ö.550 tarihlerinde Persler’in eline geçmiştir.

     Hititler’in Anadolu’yu istila ettikleri sırada, İran yaylasını da Persler ele geçirdiler. Persler’in yükselişi daha çok Ciroz (550-530), Kampis (530-520) dönemlerine raslar. Bu dönemde Erzincan ve çevresinde Persler’in eline geçer. Persler’den sonra Anadolu Makendonyalılar’ın eline geçmiştir.
Roma ordusu M.Ö.70 tarihinde Doğu Anadolu’yu ele geçirmeye başlıyarak Elazığ yöresindeki Safen (Harput) Kralığı’nı yıktıktan sonra, Tigran Ordusunu da yenilgiye uğratmıştır. Bu sırada (M.Ö. 68) Pontuslular da Erzincan yörelerinde Roma üstünlüğüne son vermişlerdir. İran ile Bizans arasında sürekli savaşlara sahne olan Erzincan ve yöresi, en son Bizans imparatoru  Heraklius tarafından 629 tarihinde yenilgiye uğratılan İran’dan geri alındı.
     Halife Hz. Osman (644-656) zamanında Habib bin Mesleme  35/655 senesinde Erzincan ve yöresini ele geçirerek, bu bölgeyi tamamen Müslümanların yönetimine kattı. Erzincan ve yöresi Abbasiler döneminde de çeşitli saldırılara maruz kaldı. Halife Mütevekkil Alallah (847-861) döneminde Malatya Valisi Ömer bin Abdullah, Arapgir, Eğin, Kemah, Erzincan ve Trabzon kentlerini Bizanslılar’dan geri aldı. (859) Böylece Erzincan tekrar Arapların hakimiyetine geçti.

     Türklerin Anadolu’ya akınlar yaptığını daha önce belirtmiştik. Fakat, Türklerin Anadolu’yu vatan edinmeleri genel kanaate göre Malazgirt (1071) zaferinden sonradır. Malazgirt zaferi kazanılınca Alparslan, Karasu ve Çatlı nehirleri vadilerinin fethine Mengücek Ahmet Gazi’yi görevlendirmiştir.
Alparslan’ın komutanlarından olan Mengücek Ahmet Gazi, Erzincan, Kemah, Divriği ve Şebinkarahisar yörelerini hakimiyeti altına aldı. Kemah’ı merkez yaptı. Ahmet Gazi’nin ölümü üzerine (1114) yerine oğlu İshak Bey geçti. Bu beyliği uzun süre yöneten İshak Bey ölünce (1124) yerine Melih Mahmut geçti. İshak Beyin oğulları onu tanımayınca, Mengücek devleti parçalandı.  Kemah Melih Mahmut’a Erzincan Davut Şah’a, Divriği’de Süleyman Şah’a düştü. Davut şah’ın öldürülmesi üzerine (1151) Erzincan’a 13 yıl Süleyman Şah’a sahip olmuş; Davut Şah’ın oğlu Fahrettin Behram Şah (1165) yılında babasının tahtında oturunca, Mengücek Beyliği tekrar güçlenmiştir. Fahrettin Behram Şah, Kılıçarslan’ın damadı olması da  göz önünde bulundurulursa, Mengücek Selçuklu münasebeti daha iyi anlaşılır.

     Behram Şah zamanında, Erzincan çok ilerlemiş, ticaret ve sanayi gelişmiştir. Zelzeleler sebebi ile o dönem ait eserler maalesef günümüze ulaşmamıştır. Behram Şah 1225 tarihinde Erzincan’da ölmüş, aşağı Urla (Ula) köyünde defnedilmiştir.
Behram Şah ölünce yerine oğlu Davut Şah geçti. 1228 tarihinde Selçuklu sultanı Alaaddin Keykubat Erzincan ve Kemah’ı işgal ederek Mengücek Beyliğine son verdi. Alaaddin Keykubat ile Celalettin Harzem Şah arasında Erzincan yakınlarında, Yassı-Çemen denilen yerde 1230 tarihinde savaş oldu ve Celalettin Harzem Şah yenildi.  Alaattin Keykubat’ın ölümü (1237) üzerine, yerine oğlu II. Gıyasettin Keyhüsrev geçti.  Onun zamanında devlet Moğolların istilasına uğradı. 1240 tarihinde Erzurum’u işgal eden Moğollar Erzincan’ı geçerek 1243 tarihinde Kösedağ savaşında Anadolu Selçuklu Devletini hezimete uğrattı. Böylece Erzincan ve yöresi İlhanlıların eline geçti. İlhanlılar yöreyi beylerle (Vali) yönettiler. Timur-Taş Bey Mısır’a kaçarken yerine Alaaddin Eretna’yi bıraktı.
     Timur-Taş’ın Mısır’a sığınmasından sonra valiliğe gelen Alaaddin Eretna ilhanlı hükümdarı Ebu Sait Bahadır Han’ın ölümü (1335) üzerine İlhanlılarla  olan bağını keserek görünüşte Celayırlı Hükümdarı Büyük Şeyh Hasan Han’a bağlı kalarak bağımsızlığını ilan etti.
     Bir ara Çoban Oğulları Hükümdarı Küçük Şeyh Hasan, Erzincan ve yöresi kendi beyliğine kattıysa da 1338’de Memluk Sultan Nasreddin Muhammed’in yardımı ile  Erzincan ve yöresi Küçük Şeyh Hasan’dan kurtuldu. Erzincan bu beylik döneminde de el değişmiştir. Alaaddin Eratna 1352’de öldükten sonra yerine oğlu Gıyasettin Mehmet getirildi. Çıkan anlaşmazlıklar sonunda Erzincan bağımsız olarak, Burak Bey’e bırakıldı. Sırası ile Ahi Ayna Bey (öl. 1362), Pir Hüseyin (öl. 1379), Mutahhareten Bey yönetimi ele aldı. Mutahhareten döneminde, Kadı Burhanettin Erzincan’a ve yöresine birkaç kez saldırı düzenledi. Bu saldırılar Akkoyunlu Hükümdarı Kutlu Bey’in yardımı ile atlatıldı.

     Bu dönemde Erzincan üzerinde Akkoyunlular’ın etkisini görmekteyiz.
     Erzincan Emiri Mutahhareten’in  Timur’a bağlanması Osmanlı Padişahı Yıldırım Beyazıt’ı kızdırmıştı. Beyazıt da Erzincan’ı muhasara etti.(1401) Fakat çok geçmeden Ankara Savaşı patlak verince, yöre tekrar Timur’un eline geçti.(1402)
     Yörede Fatih Sultan Mehmet dönemine kadar Osmanlılar etkili olamadılar. 1419’da 1. Mehmet zamanında Karakoyunlu Beyi Kara Yusuf Erzincan’ı zapt etti Pir Ömer’i vali tayin etti.
1455’de de, Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan Erzincan’ı aldı. Kaleyi yeniden onardı. Yöre Fatih ile Uzun Hasan arasında çıkan Otlukbeli savaşına kadar (11 Ağustos 1473) Akkoyunların elinden kaldı.
Bu savaştan sonra Osmanlıların denetimine geçti.
     1502 tarihinde Safevi tahtına gecen Şah İsmail Erzincan’ı karargah yapmıştı. Anadolu’yu eline geçirmek isteyen Safeviler’e Yavuz Sultan Selim  23 Ağustos 1514’te Çaldıran Savaşıy’la dur deyince, Erzincan tekrar Osmanlılar’ın yönetimine geçti.

     Kanuni Sultan Süleyman 1534‘te Tebriz Seferi, 1540’da İran Seferi sırasında Erzincan’a uğramıştır.
     Birinci dünya savaşından 11 Temmuz 1916 tarihinde Ruslar tarafından şehir işgal edilmiş, bunu fırsat bilen ayrılıkçı Ermeniler’de silahlı birlikler oluşturarak faaliyete geçmişlerdir. 18 Aralık 1917 de Sovyet hükümeti ile yapılan Erzincan Mütarekesi ile 11 Ocak 1918 de rus askerleri bölgeden çekilmiş ancak, ermeni çeteleribir çok kanlı olaya neden olmuştur. Kazım Kara Bekir komutasındaki askeri birlikler 13 Şubat 1918 de Erzincan’ı 22 Şubat 1918 de Tercan’ı ermeni silahlı güçlerinden kurtarmışlardır. Kurtuluş savaşında ve hareketli geçen Cumhuriyetin ilk yıllarında Erzincan halkı Büyük Atatürk’ün yanında olmuştur.
     Kentin adının “Eriza” veya “Aziriz” kelimelerinden geldiği, ilk önce “Erziricin” daha sonrada bugün ifade edildiği şekilde “Erzincan” a dönüştüğü rivayet edilmektedir.
1923 yılında kurulan Türkiye Cumhuriyeti’nin bir ili olan Erzincan, 1939’da şiddetli depreme maruz kalmış, şehir harabeye dönmüştür. Şehirde taş taş üstünde kalmamış, onbinlerce insan hayatını kaybetmiştir. Depremden sonra demiryolundan yukarı yeni bir şehir inşaatına başlanarak bugünkü Erzincan şehri meydana getirilmiştir. 

ERZİNCAN COĞRAFİ ÖZELLİKLERİ

     Erzincan Doğu Anadolu Bölgesinin Kuzey Batı bölümünde yukarı Fırat havzasında 39 02`- 40 05` kuzey enlemleri ile 38 16`- 40 45` Doğu boylamları arasında yer almaktadır. İlimiz Doğuda Erzurum, Batıda Sivas, Güneyde Tunceli, Güneydoğuda Bingöl, Güneybatıda Elazığ, Malatya, Kuzeyde Gümüşhane, Bayburt ve Kuzeybatıda Giresun illeri ile çevrilidir. Yüzölçümü 11.903 km2 olup il merkezinin denizden yüksekliği 1.185 metredir.
Erzincan`ın ilçeleri; Çayırlı, İliç, Kemah, Kemaliye, Otlukbeli, Refahiye, Tercan ve Üzümlü`dür.
     Erzincan birinci derecede deprem kuşağı üzerindedir. 1939 depreminden sonra şehir merkezi şimdiki yerinde yeniden kurulmuştur. En son önemli deprem 13 Mart 1992 tarihinde rihter ölçeğine göre 6,8 şiddetinde meydana gelmiş ve 657 kişi hayatını yitirmiştir.
     Erzincan ili genellikle dağlar ve platolarla kaplıdır. Dağlar çeşitli yönlerde, belli bir sıra içerisinde uzanır. Güneybatıdan Munzur, Kuzeybatıdan Refahiye Dağları İl sınırlarına girer. Doğudan Erzurum`dan gelerek, Batıya doğru uzanan Karasu ırmağı ve kop dağları, il alanını derinlemesine, aralarında geniş düzlükler bırakacak şekilde böler.
Dağlar il topraklarının yaklaşık % 60`ını kaplar. Esence (Keşiş) dağları, ilin en yüksek noktasını (3.549 m.) oluşturmaktadır. Köhnem dağı 3.045 m. Sipikör dağı 3.010 m. Mayram dağı 2.669 m., Kop dağı 2.963 m.,    Mülpet dağı 3.065 m., Munzur dağları 3.449 m., Kazankaya dağı 2.531 m., Ergan dağı 3.256 m., Dumanlı dağları 2.618 m. ve Coşan dağı 2.976 m.dir.
     Erzincan ilinde ovalar, doğu-batı ve kuzey-güney doğrultusunda uzanan dağ sıraları arasındaki çöküntü alanlarında ye alır. Ovalar birbirine boğazlarla bağlanmıştır. Erzincan ovası, doğu-batı yönünde uzanır. Denizden yüksekliği 1.218 m. olan ovanın uzunluğu 40 km., toplam alanı ise 500 km2.dir. Kuzeyinde, doğu-batı yönünde uzanan bir fay hattı vardır. Kalın bir alivyon tabakasıyla kaplı olan ovada, sulu tarım yapılmaktadır. Orta verimlilikte olup, buğday, şekerpancarı ve fasülye yetiştirilmektedir.
Fırat vadisinin iki yanında Sansa boğazına dek olan alandaki çok sayıda düzlükler, Tercan ovalarını oluşturur. En genişi 180 km2.lik, Çadırkaya (Pekeriç) ovasıdır. Denizden yüksekliği 1.450-1.500 m. olan bu ova kalın bir alivyon tabakası ile örtülmüştür.
     İI toplam alanının, 1/20`sini yaylalar kaplamaktadır. Güneyde Munzur dağlarının uzantıları üzerinde, özellikle Koşan dağı yöresindeki yaylalar, seyrek ve kısa otlarla kaplıdır. Yer yer meşeliklere rastlanmaktadır. Daha doğuda, Erzurum- Erzincan-­Bingöl sınırında bulunan Cemal dağlarının, Erzincan`da kalan uzantıları üzerinde, verimli yaylalar bulunmaktadır. Önemlileri arasında Çimen, Melan, ve Sarıçiçek yaylaları zengin bitki örtüsüne sahiptir.
     İlin en büyük ve en önemli akarsuyu Fırat ırmağıdır. Fırat 43,8 m3/sn ile 1320 m3/sn arasında değişen debisi ile sulama, enerji ve su sporları amaçlarıyla kullanılmaktadır. Tercan ovalarında Fırat’a, kuzeybatıda Keşiş dağlarından çıkan, Çayırlık dere ile güneydoğuda Tuzla suyu katılır.
Tercan ovasında suların birleştiği yerden itibaren Fırat’ın en büyük kolu karasu adını almaktadır.
     Erzincan ovasında Fırat ırmağı, iki yandan Mercan, Kom, Cimin, Pahnik ve Sürperen suları ile Çardaklı deresini alır. Irmak, Erzincan ovsından sonra, Bağıştaş`a kadar derin bir yatak içerisinde akar. Fırat, Kemaliye ilçesinde Kadıgölü suyu ile Miran suyunu aldıktan sonra, ilçenin güneydoğusunda Başpınar yakınlarında Keban barajı ile Elazığ il sınırına girer. Refahiye ilçesinden çıkan suların dışındaki tüm suları bünyesinde toplar. Refahiye ilçesinin suları Çukurdere aracılığı ile Kelkit çayına dökülür.
     Bölgedeki bütün akarsular kısa boylu sel karakteri taşıyan dere ve çaylardır.İlkbahar mevsiminde eriyen kar suları ve yağan yağmurlarla kabarır, zaman zaman taşkınlara neden olurlar.
İI sınırları içerisinde coğrafi önemi olan göl yoktur. Çayırlı ilçesinde Yedi göller ve Aygır gölü, Otlukbeli`de Otlukbeli gölü, Kemaliye`de Kadıgölü gibi küçük göller bulunmaktadır.


İKLİMİ

     Erzincan, karasal iklim özelliğine sahiptir. Ancak, yüzey şekilleri, ovaları ve dağlarla çevrili olması yer yer değişik karakterli iklimlerin ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Doğu Anadolu bölgesinde yer alan Elazığ ve Malatya dışındaki diğer tüm illerden daha ılıman bir iklimi vardır.
Yıllık sıcaklık ortalamaları 16,6 oC’dir. En soğuk ay olan Ocak ayı ortalamasının -3,7 oC, en sıcak ay olan Ağustos ayı ortalamasının da 23,9 oC olduğu görülmektedir. Erzincan, çevre illere göre daha uzun ve sıcak yaz mevsimi yaşamaktadır.
     Kış mevsiminde doğudan gelen Sibirya kaynaklı hava kütlelerinin tesirinde kaldığı için oldukça sert kış günleri yaşanmaktadır.
Yağış itibariyle, 380,6 lık (kğ/m2) yağış ortalamasına sahip olan il, yıl içerisinde en fazla yağışı 633,1 mm. olarak, en az yağışı 206.1 mm. olarak almaktadır. En yağışlı mevsim İlkbahar olup, yağışın yüzde 39`u bu mevsimde, yüzde 26`sı Sonbahar, yüzde 22`si Kış, ve yüzde 13`ü de Yaz mevsiminde kaydedilmektedir. Yıllık nem ortalaması ise yüzde 62`dur.
İklim açısından önemli olan, meteorolojik göstergeler istasyon bulunan ilçelere göre uzun yıllar ortalamaları olarak aşağıda gösterilmiştir.

     Erzincan` da akarsu boylarında görülen kavak ve söğütlerin dışında genel olarak kısa ömürlü cılız otsu bitkiler yaygındır. Ormanlar Refahiye ve Kemah çevresinde meşe, gürgen, dış budak ve sarı çam olarak yoğunlaşmıştır. İI topraklarının 911.479 ha. yaklaşık yüzde 76.57 si erozyona maruzdur.
 

Genel Ekonomik Durum:

               Bugün olduğu gibi Cumhuriyetten önceki dönemde de Erzincan`ın ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. XIV yy` da İbn-i Batuta da kentte dokumacılığın ve bakır eşya yapımının ileri düzeyde olduğunu kaydeder.

              Cumhuriyetin ilk yıllarında da ilimizin ekonomisinin tarım ve hayvancılığa dayalı olma özelliği devam etmiştir. Tüm Doğu Anadolu`da olduğu gibi Erzincan`da da sanayi hemen hemen hiç yoktu.1939 depremi ile Erzincan ili tamamen harap olmuştur.

OKUL ÖNCESİ EĞİTİM
    İI merkezinde 7 adet, Tercan ilçesinde 1 adet, Refahiye ilçesinde 1 adet, Üzümlü ilçesinde 1 adet olmak üzere 10 adet bağımsız anaokulu, 1 uygulama ana okulu mevcuttur. İI genelinde okullar bünyesinde 158 adet ana sınıfı bulunmaktadır.

İLKÖĞRETİM
     İI genelinde tüm okullar normal eğitime geçmiş bulunmaktadır. İl genelinde toplam ilköğretim okulu sayısı 161 adet, derslik sayısı 1481 adet, öğrenci sayısı 28.692 adet olup, öğretmen başına düşen öğrenci sayısı 17`dir.

ORTAÖĞRETİM
     İI merkezinde genel lise sayısı 13, özel genel lise sayısı 1, merkez köylerde genel lise sayısı 2, ilçelerdeki genel lise sayısı 9 olmak üzere toplam 25 genel lise bulunmaktadır.
İI merkezinde meslek lisesi sayısı 8, ilçe merkezlerindeki meslek lisesi sayısı 5 olmak üzere toplam meslek lisesi sayısı 13 adettir.
Orta öğretimde toplam öğrenci sayısı 11.872 öğretmen sayısı 774, toplam derslik sayısı 532 ve öğretmen başına düşen öğrenci sayısı 15`tir.

YÜKSEK ÖĞRENİM (Erzincan Üniversitesi)

            Erzincan Üniversitesine bağlı 4 adet fakülte (Tıp Fakültesi Erzurum da) 1 yüksek okul ve 6 meslek yüksek okulu,  Sosyal Bilimler ve Fen Bilimleri Enstitüleri faaliyete geçmiş bulunmaktadır.

Ayrıca Polis Akademisine bağlı Polis Meslek Yüksek Okulu il merkezinde faaliyet göstermektedir.

Erzincan Hukuk Fakültesi: Atatürk Üniversitesi’ne bağlı olarak 1987 yılında kurulmuştur. Deprem nedeniyle öğrencileri Ankara`ya nakledilen okulun hizmet binası ve diğer sosyal tesisler tamamlanarak 1993–1994 öğretim yılında eğitim ve öğretime başlamıştır. Okulda teorik eğitimin yanı sıra uygulama imkânı veren 1 duruşma salonu, 2 bilgisayar laboratuarı, 6 derslik, 1 kütüphane ve 1 internet kafe bulunmaktadır.

Halen kamu hukuku, özel hukuk ve maliye bölümlerinden oluşan fakültede 160 kız ve 300 erkek olmak üzere toplam 460 öğrenci eğitim görmektedir.

Eğitim Fakültesi: İlköğretim, Türkçe, beden eğitim ve spor, bilgisayar ve öğretim teknolojileri, eğitim bilimleri ve güzel sanatlar bölümlerinden oluşmaktadır. Fakültenin 3.750 m2 kapalı alan, 28.174 m2. açık alan, 28 dershane, 330 kişilik Kültür Merkezinde laboratuar tesisleri bulunmaktadır. Fakültede 1084 kız ve 1452 erkek olmak üzere toplam 2536 öğrenci eğitim görmektedir.

Fen Edebiyat Fakültesi: 2004-2005 öğretim yılından itibaren öğrenci alınmaya başlanmıştır. Türk Dili ve Edebiyatı ile matematik, biyoloji, coğrafya, fizik, kimya ,tarih Bölümleri bulunmaktadır.

Fakültede 2008–2009 eğitim ve öğretim yılında 207 kız ve 298 erkek olmak üzere toplam 505 öğrenci eğitim görmektedir.

Meslek Yüksek Okulu: İnşaat, elektrik, otomotiv, endüstriyel elektronik, haberleşme, harita ve kadastro,  iş makineleri,  endüstriyel otomasyon ve  makine programlarından oluşan "teknik programlar bölümü" ile büro yönetimi ve sekreterlik, muhasebe, adalet programlarından oluşan "iktisadi programlar bölümü" şeklinde eğitim ve öğretimini sürdürmektedir. Ayrıca, okulda ikinci öğretim olarak elektrik, endüstriyel elektronik, elektronik haberleşme, inşaat, bilgisayar prog., tekstil, mobilya ve dekorasyon ile muhasebe programları bulunmaktadır. 2008–2009 eğitim ve öğretim yılında 644 kız ve 1831 erkek olmak üzere toplam 2475 öğrenci bulunmaktadır.

Sağlık Yüksek Okulu: Hemşirelik, ebelik, beslenme ve diyetetik bölümü bulunmaktadır. Sağlık Yüksek Okulunda 2008–2009 eğitim ve öğretim yılında 187 kız ve 44 erkek olmak üzere toplam 231 öğrenci bulunmaktadır.

Sağlık Meslek Yüksek Okulu: 2008–2009 eğitim ve öğretim yılında açılan okulda 47 kız ve 62 erkek olmak üzere toplam 109 öğrenci eğitim ve öğretim görmektedir.

Turizm ve Otelcilik Meslek Yüksek Okulu: 2008-2009 eğitim ve öğretim yılında açılan okulda 11 kız ve 34 erkek olmak üzere toplam 45 öğrenci eğitim ve öğretim görmektedir.

Refahiye Meslek Yüksek Okulu : Teknik programlar bölümü ile iktisadi ve idari programlar  bölümünden oluşmaktadır. 2008–2009 eğitim ve öğretim yılında 121 kız ve 297 erkek olmak üzere toplam 418 öğrenci bulunmaktadır.

Tercan Meslek Yüksek Okulu: 2001–2002 öğretim yılında açılmış olup, muhasebe, büro yönetimi ve sekreterlik, su ürünleri ve elektrik eğitimi bölümlerinden oluşmaktadır. Okulda 2008-2009 eğitim ve öğretim yılında 171 kız ve 224 erkek olmak üzere toplam 395 öğrenci eğitim görmektedir.

Kemaliye Hacı Ali Akın Meslek Yüksek Okulu: 2008-2009 eğitim ve öğretim yılında 129 kız ve 244 erkek olmak üzere toplam 373 öğrenci ile eğitim ve öğretime devam etmektedir.

Fen Bilimleri Enstitüsü : 2008-2009 eğitim ve öğretim yılında yüksek lisans yapan, 20 kız ve 64 erkek olmak üzere toplam 84 öğrenci bulunmaktadır.

Sosyal Bilimler Enstitüsü : 2008-2009 eğitim ve öğretim yılında, 85 kız ve 234 erkek olmak üzere toplam 319 öğrenci eğitim ve öğretim görmektedir.

Üniversitenin 2008–2009 eğitim ve öğretim yılında öğrenci sayısı 7966 kişiye ulaşmış bulunmaktadır.

Üniversitede 6 profesör, 14 doçent, 97 yrd doçent, 67 öğretim görevlisi, 107 araştırma görevlisi, 23 okutman ve 10 uzman olmak üzere toplam 324 öğretim elemanı görev yapmaktadır.

Erzincan Üniversitesine bağlı olarak Tıp Fakültesi, İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi, Mühendislik Fakültesi, Kemah Meslek Yüksek okulunun kuruluşları tamamlanmıştır. Tıp fakültesi Atatürk Üniversitesi bünyesinde eğitim ve öğretime başlamıştır.

              Polis Meslek Yüksek Okulu ; Polis Akademisine bağlı ön lisans eğitimi veren iki yıllık ön lisans eğitimi vermektedir. Okulda; yatakhane ve idari binaların bulunduğu bina, yemek hane ve sosyal tesisler binası, spor salonu, nöbetçi amirliği olmak üzere 5 bina ile halı saha gibi açık hava spor alanları bulunmaktadır.

              2008–2009 eğitim ve öğretim döneminde okulda toplam 294 öğrenci öğrenim görmektedir. Eğitim ve öğretim döneminde kurum içinden 19 öğretim elemanı, diğer fakülte ve yüksek okullar ile kurum dışından 19 öğretim elemanı olmak üzere toplam 38 öğretim elemanı ders vermektedir.

YURT-KUR tarafından işletilmekte olan, yüksek okul öğrencileri için 1.020 erkek, 1.372 kız olmak üzere toplam 2.392 öğrenci kapasiteli yurt bulunmaktadır. Yurt yerleşkesi içinde 5 adet 5’er katlı öğrenci bloku, 2 adet 4’er katlı blok, 3 katlı idari binası, merkezi kaloriferhane (ısı merkezi), 2 katlı merkezi yemekhane ve kafeterya, kuaför, berber, terzi, kunduracı, internet, çamaşırhane bir kapalı spor salonu bulunmaktadır. Öğrenci kayıtları devam etmektedir. Öğrencilerin yerleşmesinde kapasite açısından bir sorun bulunmamaktadır.