Hayatta en çok zorlanarak yazdığım yazılardan birisini yazıyorum. Yazının başlığını üç beş kez değiştirdim. Nasıl yazayım, neresini anlatayım diye hep zorlandım. Ama bir tarafından başlamalıyım diye düşündüm. Çünkü onu anlatabilmek çok kolay değil…
Rıfkı Kaymaz benden 5 yaş büyük. O 5 yıllık mesafe hiç kapanmayacak ve ben ona hep Ağabey diye hitap edeceğim. Çünkü benim gençliğimde kendimi yetiştirmemde onun büyük katkıları vardır. Rıfkı Kaymaz ve Ağabeylerindeki öğretmenlik fonksiyonu genlerinde vardır. Babası, alim ve fazıl olarak nitelendirilen bir kişidir. Onun çocukları da onun tezgâhından geçmişlerdir. Vali Ali Kemali beyin hazırlamış olduğu “Erzincan Tarihi” adlı kitabın redaksiyonu, tasnifi o zamanki Tahrirat Kâtibi Rıfkı Kaymaz’ın babası Salih Kaymaz’ın büyük emekleri var.
Ağabeyi Merhum Vehbi Kaymaz bize gerçek bir ağabey olmuş, ERDAV vakfının kuruluş yıllarında vakıf başkanlığı yapmış, fikren bizim olgunlaşmamıza destek olmuştu.
Diğer Ağabeyi Hıfzı Kaymaz Lise yıllarından hocamız olmuş, aradan geçen yıllara rağmen onun hocalığı ağabeyliğe dönüşmüş ve dostluğumuz yıllardan beri süregelmektedir.
Yaş itibariyle Rıfkı Kaymaz’ın bize yakınlığı ve Muştu dergisini çıkardığı yıllardaki yakınlaşmamız dostluğumuzun temelini oluşturmuştur. Sanat fidanlığı köşesinde bize gelen yazıların değerlendirilmesi sırasında, onun müşfik ve eğitici yaklaşımları edebiyat ve sanat dünyasına çok sayıda ismin kazandırılmasına sebep olmuştur.
Doğu gazetesinin kuruluş yıllarında beraber çalışmış, gazeteyi birlikte yayın hayatına sokmuştuk. Bu arada Edebiyat öğretmenliğini de yürütüyordu. Öğrencilerinden ışık gördüğü, kabiliyetini hissettiklerinin kompozisyonlarını alır getirir, gazetede yayınlatırdı. Öğrenciler gazete sayfalarında gördükleri yazıları ile yüreklenir ve yazmaya çizmeye başlarlardı. Muştu Dergisinde de aynı çalışmayı yapardı. Bugün Türkiye’de belli noktalara gelmiş, yazar-çizer insanların pek çoğunun hamurunda Rıfkı Kaymazın Edebiyat hocalığının etkisi vardır.
Türkiye Yazarlar Birliğinin Yönetim Kurulu üyeliği yaptı. Gerek Yurt içinde ve gerekse yurt dışında Türkiye’ye temsil etti. El işleme bakırcılığının son temsilcilerinden birisi olarak Bakır üzerine hat sergileri açtı. Dünyanın en uzak noktalarına kadar Erzincan’ı götürdü.
Çocuklara karşı müşfik, hassas ve eğitimine çok büyük önem veriyordu. Bu yüzden de Türkiye Çocuk Edebiyatçıları Vakfı’nı bir grup arkadaşı ile birlikte kurdu. Burada faaliyetlerde bulundu.
Onun hayatında olumsuzluk yoktu. Boş zaman yoktu. Mutlak surette bir plan dâhilinde çalışıyordu. Yazmayla çizmeyle ilgili sürekli projeler üretiyordu. Bunu da dostlarıyla paylaşıyordu. İnsanlara şu konuda çalışsana, tam senin sitilin diyebiliyordu. Onun yönlendirmesi ile başladığım bir roman üzerinde halen çalışmalarımı sürdürüyorum.
Birlikte çalışmalar yaptığım zamanlarda birlikte olmaktan büyük keyif aldım “Erzincan şiirleri” adlı kitapçık Erzincan ile ilgili yaptığı ve ismini kullanmadığı ilk kitaplarından birisi… Tevazusu nedeniyle kendi ismini öne çıkarmaz, hep müstear isimlerle kamuoyunun önüne çıkardı.
Dostluğu, vefası da unutulacak gibi değildi. Merhum Hattat Yusuf Erzincani ile iyi bir dosttu. Genç yaşta kaybettiğimiz Yusuf Erzincan’inin unutulmaması için, sanatını gündemde tutabilmek için onun adına çalışmalar yapmış, Türkiye’nin gündeminde tutabilmeyi başarmıştır.
Erzincan Şiirleri kitapçığının ardından 1980’li yıllarda ilk şiir kitabı “Muştu”yu birlikte tasarlamış ve basmıştık. Çoğu kendisinin olmak üzere, yazar arkadaşları ile otuza yakın yayında emeği oldu. Birlikte başladığımız yayın çalışmalarını yeni birlikte yaptığımız kendi ifadesi ile “Baba bir kitap olan” “Erzincanlılar Ansiklopedisi” ile sonlandırmış oldu..
Sadak-i Cari olan kitapları okunduğu müddetçe ismi hep hafızalarda kalacak. İnanıyorum ki okuyanlar da fatihalarını âminlerini eksik etmeyecekler.
Hayat boyu ismin ile müsemma oldun, Rıfkı Kaymaz… Yumuşak müşfik ve kararlılık gösterdin
Allah’ın rahmeti, Rıfkı, üzerinden kaymasın. Ebedi kalsın…