Her şeye rağmen yaşamaya çalışıyor

Uzun yıllar Erzincan Belediyesi İtfaiye Müdürlüğünde görev yaptıktan sonra 1998 yılında emekli olan Ahmet Erem, 2000 yılında şiddetli geçimsizlik sebebiyle eşinden boşandı. 4 çocuğu bulunan Ahmet Erem, bir süre İstanbul’da yaşadıktan sonra tekrar Erzincan’a döndü. 830 lira emekli maaşı alan ve eşinden ayrılması sebebiyle 410 lira nafaka verdiğini iddia eden Ahmet Erem, 2004 yılından itibaren bankadan kredi çekerek, emekli maaşından her ay 260 lira kesinti yapıldığını belirtti. Kesintinin 2014 yılına kadar devam edeceğini söyleyen Erem, aynı zamanda psikolojik rahatsızlığı sebebiyle emekli maaşından ilaçlara kesinti yapıldığını ifade etti. Ayda ortalama emekli maaşından eline 150 TL geçtiğini ifade eden Ahmet Erem, kiralık ev tutamadığını bunun için bekçi kulübesine sığındığını belirtti. Erzincan-Çağlayan karayolu 3. kilometrede bulunan belediyeye ait kavaklık bölgesindeki atıl vaziyette duran bekçi kulübesine sığınan Ahmet Erem, hayırseverlerin desteği ile bu kulübede yaşamaya çalışıyor. 16 metre kare alana sahip kulübenin kapısını ve çamlarını hayırseverlere yaptırarak yaşamını burada sürdüren Erem, çok zor şartlarda yaşamaya çalıştığını açıkladı. Kavaklık bölgesinde topladığı odunları keserek ısınma ihtiyacını karşılayan ve belediye çöplüğünden topladığı yiyeceklerle de yaşamını sürdürdüğünü belirten Ahmet Erem, yine çöplük bölgesinde bulunan sondajdan da kulübesine her gün su taşıyor.
    Ahmet Erem, kendisine uzanacak yardım elini beklediğini ifade ederek, “1998 yılında Erzincan belediyesinden emekli oldum, şiddetli geçimsizlik olduğu için evi terk ettim ve İstanbul’a gittim.  İzmir’deyken eşimden boşandım. Psikolojik tedavi görmeye başladım. Çalışamaz duruma geldim. Mağduriyetim nedeniyle memleketime geldim. 255 TL nafaka ödüyordum şuanda 410 TL ye çıkarıldı. Kullandığım ilaçlara da para kesiliyor. Zaten 6 yıldır banka borcum var. 2014 yılının sonuna kadar bu devam etmekte. 160 TL ile geçinmek zorundayım. Esnafların yardımıyla buraya sığındım. Şehrin dışında hiçbir can güvencem yok, kimse el atmıyor. Fırıncı her gün ekmek bırakıyor. Sığınaktayım gündüz odunumu yapıyorum gecede ısınıyorum. Valiliğe yazı yazdım olmadı, Kızılay’a yazdım olmadı. Belediye burayı verdi, içini yap otur dedi. İyice bunalımdayım ne zaman ne yapacağımı bilmiyorum. 6 yıldır psikolojik tedavi görüyorum. Psikolojim bozuk zaman zaman intiharı düşünüyorum.” dedi.